Alweer een week erbij

We zitten alweer over de 14 weken heen. En nog steeds ziek helaas, al die mensen die zeiden dat het vanaf 12 weken minder zou worden hebben helaas ongelijk gekregen. Dus we gaan voor de volgende verwachting, tot maximaal 18 weken.

Omdat ik ietsiepietsie veel te zwaar ben, ben ik door mijn verloskundige doorverwezen naar het ziekenhuis. En omdat ik het ziekenhuis in Uden niet vertrouw (met goede reden want ze hebben mijn uitslagen al naar het verkeerde ziekenhuis gestuurd….) heb ik gekozen van het Canisius in Nijmegen. De gynaecoloog die mijn moeder geopereerd heeft en de bevalling van mijn broer begeleid heeft werkt daar, en dat is een goeie.

Dus oftewel desalniettemin in het ziekenhuis hebben ze opnieuw een echo gemaakt (ik word zowaar een beetje echo moe). Mini-Viking lag met gestrekte beentjes door mijn buik te draaikonten dus ze hadden wat moeite met het meten. Ik vond het wel grappig, nu al een eigenwijs stuk vreten.

Ook doorverwezen naar het Radboud ziekenhuis in Nijmegen voor de 20-weken echo omdat zij net nog wat betere apparatuur hebben en gespecialiseerd zijn. Ik had er recht op volgens de gynaecoloog. En ja, dan doen we dat maar hè.

Ik krijg nog weleens vragen of we al wat gekocht hebben voor mini-Viking. Nee dat hebben we niet. Ik heb totaal geen drang om te shoppen. Als ik er aan denk wat we allemaal nog moeten aanschaffen dan krijg ik een paniekaanval. Ik vind er niks leuks aan. Sorry dus, ik ben bang dat ik een moederstofje of vrouwenstofje mis.

Wil iedereen voor mij kaarsjes aansteken om te hopen dat ik snel niet meer ziek ben? Ik ben er stiekem wel een beetje klaar mee en vind dat ik ook wel recht heb om te mogen genieten. ;)

6 comments

  1. Snoeshi

Trackback e pingback

No trackback or pingback available for this article

Leave a Reply