(Bron foto: H.V. Samensterk)
Mijn ouders hebben er 20 jaar geleden voor gekozen om in een dorp te wonen in the middle of nowhere.
Als puberende scholier mocht ik daardoor iedere dag 11 kilometer naar school fietsen, en ook weer 11 kilometer terug. Toen vond ik dat niet zo’n probleem omdat ik geen alternatief had boven lopen.
Toen mijn broer zijn studenten OV kreeg ontdekte hij een busje dat van ons dorp, naar een iets groter dorp reed. Vanuit daar kon hij de trein naar Den Bosch pakken zonder dat hij door de regen hoefde te fietsen.
Twee jaar later ontving ik mijn studenten OV en kon ik ook met het busje reizen. Want betalen vond ik belachelijk, dan ging ik liever fietsen. In de jaren was het anonieme busje veranderd in een buurtbus die gereden wordt door vrijwilligers uit de omgeving.
Met deze buurtbus hadden wij dorpelingen de luxe ontdekt. We konden met de bus naar het grotere dorp, wel één keer in het uur!
Natuurlijk is dit erg fijn maar de buurtbus heeft ook wat grote nadelen in mijn ogen. Zo zijn de chauffeurs van gepensioneerde leeftijd en zijn ze niet allemaal meer in de beste gezondheid. Dat vind ik altijd een eng idee, wat als er eentje een hartaanval krijgt tijdens het rijden?
Ook rijden deze chauffeur 10 van de 10 keer veel te hard door de dorpen. Ik snap dat je die route vaak rijdt en vindt dat je als je 50 rijdt te weinig pauze hebt, maar je hebt wel passagiers in je bus zitten die allemaal levend thuis willen komen. En het te hard rijden over drempels komt mijn rug en die bus niet ten goede. Daardoor is de bus ook vaak kapot en sta je als passagier te wachten tot je een ons weegt. En dat duurt bij mij heel lang!
Vooral de stukken dat de buurtbus over de dijk rijdt met een noodgang en met een noodgang naar beneden rijdt terwijl de basisschool net uit geeft mij de rillingen en dan zit ik met mijn ogen dicht in de bus. Ik heb al vaker gezien dat de bus rakelings kinderen inhaalt en dat ik God bijna op mijn blote knieën dank dat het kind nog leeft.
De klachten die ik daarover instuur, want dat doe ik regelmatig, vinden weinig gehoor. De vervoersmaatschappij antwoord netjes dat de klacht in behandeling genomen is en dat ze de chauffeurs zullen aanspreken. Toch heb ik in de afgelopen 7 jaar nog geen verbetering gezien.
Van de ene kant ben ik dus dankbaar dat er een vrijwillig is die mij naar mijn ouders wil brengen als het regent, waait, koud is of wanneer ik gewoon lui ben. Maar tegelijkertijd ben ik aan het wachten tot de buurtbus betrokken raakt in een ongeluk en mensen gewond af worden gevoerd.
Wat is jouw reis ervaring met de buurtbus?
Gerelateerde posts:
Ik heb er nooit ingezeten…. Ik weet niet maar ik wachtte liever altijd nog een kwartier langer in de kou op de gewone bus als deze langs kwam. :P
Mij lijkt het ook best eng, vooral het hard rijden in de winter, als het glad is of sneeuwt…brrr :S
Toen bregje part-time in herpen woonde heb ik meer last gehad van de buurtbus dan dat ik er gebruik van heb kunnen maken. Ik probeer het daarom ook altijd te mijden.
Heb nu 1,5 maand mijn eigen auto en ik kan in een klap ook niet zomaar meer met de trein. Het is een luxe probleem, maar het ov werkt voor mij gewoon niet meer goed genoeg.
Als ik in oss kom wonen over een paar weekjes ga ik wel weer een fiets aanschaffen. Dat mis ik wel, al klinkt t erg ironisch :)
Leuke blog! (ja, ik ben ook diegene van postcrossing en twitter)
Ik heb weleens in de buurtbus gezeten. Nou heb ik nooit mijn hart vast hoeven houden, maar ik vind het altijd iets te gezellig in de buurtbus. Zo’n chauffeur die zijn hele levensverhaal aan je zit te vertellen… Doe mij dan maar een gewone bus, waarin je lekker op je gemak muziek kunt luisteren of iets kunt lezen, en gewoon op het knopje kunt drukken als je eruit moet. Misschien ben ik wel een beetje te asociaal ingesteld voor de buurtbus.
Ze rijden bij ons in Tilburg ook, maar heb er eigenlijk nog nooit ingezeten, ik wacht altijd op de ‘normale’ bus.
Maar voor een dorpje lijkt het me wel fijn hoor!
ik heb gelukkig nog steeds de luxe van een eigen auto. Maar als ik het zo lees zou ik ook niet op mijn gemak zitten in een buurtbus.
De laatste keer dat ik in een bus zat reed er nog geen buurtbus… Maar ik zie ze wel eens scheuren, onverantwoord.
Wij maakten er nooit gebruik van, volgende dorp was 5km met de fiets. Buurtbus ging naar het centrum van het dorp, maar voor ons was het makkelijkste om naar een busstation te fietsen net voor het dorp. En daar kwam de buurtbus niet!
Toen ik nog in Leusden woonde moest ik op maandag altijd de buurtbus nemen naar een ander dorpje waar alleen nog maar een buurtbus naartoe reed.
Soms kwam de bus veels te laat, niet opdagen, of je kon niet instappen omdat er maar 6 plaatsen (geloof ik?) waren.
Ook bij ons reed de buurtbus veeeeels te hard en zat ik altijd met mijn hart in mijn keel.
Gelukkig hoefde ik alleen op de maandag met de buurtbus en kon ik de rest gewoon fietsen of met de normale bus :D
Vind sowieso dat bussen vaak te hard rijden (of het nu gewone, of buurtbussen zijn).. En ze zitten ook vaak te smssen of zelfs te bellen (allebei meeeerdere malen gehad). Een keer reden we op een lange weg, en ik zat met nog 1 iemand in de bus, en die chauffeur was aan het smssen, en lette zo lang niet op de weg dat hij echt KNETTERhard over een drempel schoot.. en ik zàg dat hij metéen in zijn spiegel keek (of de enige 2 passagiers het hadden gemerkt) en ook metéen zijn mobieltje maar wegdeed… Daarnaast vind ik wel dat de chauffeurs in de steden het wel beter doen.. (daar is dan ook weer niet de mogelijkheid om gewoon veel te lang te hard te rijden;))… beetje dubbele gevoelens dus ;)
Mijn buurtbus ervaring beperkt zich tot een stage periode van een half jaar.
5 km lang vlak lang dikke niet meegevende bomen racen over een klinkerweg. Uiteraard ging dat altijd goed.
Wat minder vaak goed ging, was dat de die buurtbus mijn halte bij mijn stagebedrijf geregeld ‘vergat’.
Dan moest ik zo’n beetje anderhalf uur omrijden met andere bussen.
Meestal ging ik dan ook 17km op de fiets.
Ik heb de bus altijd gemeden toen ik nog in Son woonde. Daar ging een bus van Son naar Nuenen, en ik liep in Stiphout stage dus kon ik vanaf Nuenen de bus naar Stiphout pakken, dat scheelde een half uur.
En dat heb ik één keer gedaan.
Pfffttt, heel gezellig hoor, al die gepensioneerde mensen maar hallelujah. Ik geloof dat de goede man net voor de oorlog geboren is, zijn vrouw al een aantal jaar overleden was en hij graag ging bridgen. En op de terugweg kreeg ik weer zo’n verhaal.
Dus stond ik liever een half uurtje eerder op zodat ik via Eindhoven kon gaan en lekker wakker kon worden in de bus. :P