Foto’s vanaf 29 januari.

 
Dit boek kreeg ik van Jacqueline op onze laatste koffiedate. Meteen in begonnen natuurlijk en het leest lekker weg. Heel interessant ook dus binnenkort meer over dit boek. ;)

Ik ging een dagje naar mijn ouders en sleepte al deze tassen met me mee. Mijn sportspullen, fotografie spullen, laptop en handtas. Maar goed dat ik niet meer met de bus hoef.

Bij mijn ouders maakte ik wat oefenfoto’s voor de cursus. De (verwelkte) bloemen werden slachtoffer.

Ik probeerde wat uit nadat ik bij mijn schoonzus heerlijke bloemkoolsoep gegeten had. Ik maakte zelf dus ook bloemkoolsoep met een ioon-twist. Zeer waarschijnlijk een recept, want het was heeeeerlijk.

We hebben een temperatuurmeter en deze meet ook de buitentemperatuur. Het was errug koud.

Het werd nog kouder…

En nog kouder…
En toen het nog kouder werd ging de zender kapot. Meten doet hij nog wel maar naar binnen zenden niet. De vervanger is ondertussen al in huis gehaald.

Stefan en ik gingen naar de tandarts. Het was bij beiden goed en kregen advies mee om van tandpasta te wisselen omdat de Hema tandpasta een nieuwe fabrikant heeft die schuimmiddel toevoegt aan het recept en dat schijnt slecht voor je slijmvliezen te zijn. Ook het aanrader om nu eindelijk een Philips tandenborstel te kopen, wat we ook maar gaan doen.

De prijs valt me reuze mee.

Ik ging naar de bossen voor de rest van mijn fotografie huiswerk. Ze hebben daar een natuur-omvorm-programma-ietsie waarbij ze bomen omver gooien en deze op de paden deponeren. Mijn weg die in mijn hoofd vrij was, was dus geblokkeerd.

Daarna werd mijn weg geblokkeerd door ijs. Ik dacht er even over na om er overheen te lopen maar toch maar niet. De kans om met camera en al onderuit te gaan was me iets te groot.

En toen ging het ook in Oss sneeuwen. Gezellig joh! Met mijn slechte geweten schrok ik telkens van de beweging in mijn ooghoek. Om er vervolgens achter te komen dat de sneeuwvlokken waren… Ja, dus…

Stefan en ik hadden eigenlijk een etentje in Delft afgelopen zaterdag. Maar met alle waarschuwingen, een kettingbotsing bij knooppunt Hooipolder en bitter koude temperaturen hadden we besloten om thuis te blijven. De risico’s om vast te komen zitten vonden we iets te groot. Wel gingen we naar een restaurant in Oss, te voet, door de sneeuw en we proosten naar onze vrienden in Delft.

Zondagochtend gingen we voor een frisse wandeling, en het restant fotografie huiswerk, naar de bossen. De ganzenvijver, een behoorlijke plas, was bijna volledig bevroren en de gemeente heeft er een prachtige ijsbaan van gemaakt. Zelf kan ik helaas niet schaatsen (zwakke enkels) maar Stefan wil deze week de ijzers nog wel onderbinden en een paar rondjes maken.

Na zo’n koude wandeling hoort natuurlijk warme chocomel met slagroom!

Heb jij ook zo genoten van het koude weer de afgelopen week?

Geen gerelateerde posts.

Ik zoek heel internet af en op zaterdag neus ik door de krant, op zoek naar vacatures binnen het maatschappelijk werk.

Eenvoudig is het niet want hoewel je zou denken dat juist nu veel mensen hulp nodig hebben van het maatschappelijk werk, denkt de overheid daar anders over. De financiering van maatschappelijk werk instellingen zijn overgegaan van de landelijke overheid naar de gemeentes.

Dit betekent in de praktijk dat een instelling tegenover de gemeente aan moet tonen waarom zij nodig zijn voor de lokale samenleving. Ook betekent dit dat er minder budget beschikbaar is voor de verschillende instellingen. Dus de kans is groot dat instellingen zelf moeten bezuinigen op personeel of dat er binnen gemeentes minder verschillende instellingen komen.

Op de lange termijn moet dit er voor zorgen dat de kwaliteit van het maatschappelijk werk omhoog gaat maar op dit moment geeft het vooral onrust binnen de instellingen.

Voor mij wil het zeggen dat er minder vacatures beschikbaar zijn dan pakweg een jaar of twee jaar geleden. Het wil ook zeggen dat er meer maatschappelijk werkers op zoek zijn naar een baan binnen de sector en dat resulteert in 150+ reacties per vacature. Het is niet eenvoudig om er uit te springen al pas afgestudeerde met beperkte ervaring.

Toch geef ik natuurlijk niet op en solliciteer ik met veel passie door. Uiteindelijk zal er ook voor mij de kans komen om mij nuttig te maken als professional. Tot die tijd kijk ik met veel plezier scripties na van twitter-vrienden, leen ik mijn luisterende oor uit aan vrienden en hoop ik binnenkort te starten met vrijwilligerswerk waarbij ik mijn maatschappelijk werk kwaliteiten in kan zetten.

De aanhouder wint, zo bleek tijdens mijn studie en zal zonder twijfel nu ook weer blijken.

Related posts:

1. Afgestudeerd!

Toch heb ik nu zelf ook Foursquare en stiekem vind ik het erg leuk. Ik heb alles afgeschermd staan en plaats niets op Facebook en Twitter, bewust. Ik vind het namelijk prachtig om te delen met vrienden waar ik ben en om te zien waar zij zijn. Maar de minder bekenden en zelfs vreemden hebben daar niks mee te maken.

Foursquare brengt namelijk wat risico’s met zich mee. Als iedereen weet waar jij op dat moment bent, dan weten zij ook waar jij op dat moment niet bent. Ze weten bijvoorbeeld wanneer je niet thuis bent en kunnen makkelijk inzicht krijgen in jouw levenspatroon. Dat is een risico met het oog op inbraak.

Maar natuurlijk zijn er ook leuke punten aan Foursquare. Zo kun je zien welke leuke café’s of lunchrooms er in de buurt zijn. Je kunt tips en foto’s bekijken die andere Foursquare gebruikers met elkaar gedeeld hebben. En bijna het leukste nog, een bedrijf kan een special aangeven op Foursquare. Wanneer je dan incheckt, of bij de eerste keer of na 10 keer of voor een bepaalde tijd, dan krijg je een korting of een presentje van dat bedrijf.

Zo ook bij Stefan zijn favoriete lunchroom in Uden, de Conversatie. Hier gingen wij lunchen en omdat ik voor de eerste keer incheckte kregen we deze overheerlijke cheesecake proevertje van de zaak.

Dit zijn natuurlijk de leuke dingen van Foursquare. Maar wees je bedacht van de risico’s, en dan blijft het leuk.

Zit jij al op Foursquare?

Related posts:

1. Lunch: de Conversatie

De lift van ons hotel in Kopenhagen. Oef naar de 20e verdieping, en nog snel ook.

En zo is het uitzicht vanaf de 20e verdieping.

Het viltje van Stefan zijn favoriete biertje. We hebben het viltje zelf ook maar meegenomen.

Onze lunch op de laatste vakantiedag in Kopenhagen.

De laatste foto van de vakantie, in de trein van Arnhem naar Oss. Wel eerste klas natuurlijk. ;)

Deze rode schoentjes kocht ik voor het bedrijfsfeestje van Stefan zijn werk. De dresscode wat rood-zwart-wit en na lang zoeken vond ik relatief comfortabele rode schoenen. Bij de Makro notabene.

Bij het feestje zat ook een hotelovernachting. Wel zo fijn, hoeft er niemand te bobben. En het was heerlijk slapen in het gigantische bed.

Een foto van het feestje zelf. We waren in de Rouge in Eindhoven, wat een soort van nachtclub is met burlesque danseressen. Het was… apart…

Na het feest gingen we ontbijten in het Philips stadion en daar ontdekten we de Philips winkel. Ideaal want al 2 jaar wil ik deze lamp bekijken in het echt om te beoordelen of hij in ons interieur past. En hij past, dus binnenkort gaan we deze en een korter broertje aanschaffen.

Ik ben weg van feta, dus ook verslaafd aan dit gerecht met winterpeen en feta.

De vacatures waren schaars de afgelopen week dus in plaats van sollicitatiebrieven schrijven genoot ik van een heerlijk bad.

Toen Rachel en Gonny het hadden over dat het zo donker was in het westen des lands liet ik zien dat het bij ons al wel licht was.

Ik moest alleen eten en maakte voor mezelf een eenpansgerecht met gebakken aardappels, kip, boontjes en cherrytomaatjes.

Related posts:

1. Dit deed ik

De laatste dag in Kopenhagen was ook de dag dat we gingen vertrekken. Onze trein zou om 6 uur ‘s avonds vertrekken, wat betekent dat we nog een volle dag hadden om te vullen.

Na het uitchecken en opbergen van onze koffers zijn we naar het centrum gegaan om een bezoekje te brengen aan de kroonjuwelen van Denemarken welke in het kleine kasteel Rosenborg liggen. Zowel in Edinburgh als Londen hebben we de kroonjuwelen bekeken en ik vind dat altijd wel leuk om te zien. Wat vooral duidelijk werd bij dit bezoek is dat Denemarken een stuk armer is dan Groot-Brittanië qua kroonjuwelen. Ze waren wel mooi hoor, een beetje dan, en we hebben veel goud gezien. Maar het was zeker niet mijn stijl.

Daarna zijn we het kasteel in gegaan. Indrukwekkend was de gigantische collectie van ivoren stukken. Wauw. Hoeveel olifanten en neushoorns daarvoor afgemaakt moeten zijn. Wel heel mooi, ik kan me voorstellen dat ivoor aantrekkelijk is om te hebben.

Verder vonden wij het kasteel niet zo super. Kleine ruimtes, druk, en geen uitleg bij de schilderijen. Daardoor wisten we niet zo goed wat we aan het kijken waren en zijn we met een sneltrein vaart door het kasteel gelopen.

Wel hebben we even stil gestaan bij de tronen. Ze zien er niet uit alsof ze erg lekker zitten, maar wel mooi.

Na Kasteel Rosenborg zijn we door gegaan naar de Carlsberg brouwerij. Carlsberg komt oorspronkelijk uit Denemarken en de oude brouwerij is nog behouden in Kopenhagen, al wordt er geen bier meer gebrouwen. Een gigantisch complex en een leuke tour door de brouwerij. De verzameling van bieren uit verschillende landen was tof om te zien.

Het langste hebben we staan kijken naar de paarden van Carlsberg. Ze hebben er Jutlanders staan welke de wagens kunnen trekken waarmee ze vroeger het bier vervoerden. Nu worden ze nog gebruikt voor promotionele tochtjes. Erg mooie paarden maar gelukkig keken ze niet.

Aan het eind van de tour hebben we nog wat drankjes genuttigd in het café van Carlsberg. Bij de tour krijg je twee vouchers voor gratis bier of frisdrank. Voor mij werd het frisdrank, want ik lust geen bier maar Stefan heeft genoten van de verschillende Carlsberg biertjes.

Hierna was het alweer tijd om terug te gaan naar het hotel om de koffers op te halen en naar het station te gaan voor de trein. We hebben erg genoten van onze reis naar Kopenhagen, maar vonden het toch wat tegenvallen. Kopenhagen is geen oude stad zoals Londen, een minder grote stad en qua bezienswaardigheden wat beperkt. Daarnaast is het gewoon erg duur, terwijl de kwaliteit van bijvoorbeeld het eten niet heel hoog ligt.

Desondanks dus wel genoten en voor mensen die van modernere steden en moderne kunst houden is Kopenhagen een pracht stad. Ga je voor geschiedenis en authentiek dan zijn andere steden misschien aantrekkelijker. En wees er op bedacht dat de prijzen in Kopenhagen hoger liggen dan in Nederland, zorg dat je voldoende op je bankrekening hebt voordat je vertrekt.

Related posts:

1. Kerst in Kopenhagen: Deel 4
2. Kerst in Kopenhagen: Deel 3
3. Kerst in Kopenhagen: Deel 2

Malmö is cultureel wel wat anders dan Kopenhagen. Sowieso natuurlijk een kleiner stadje maar ook een studentenstad. De sfeer is er gemoedelijk, vriendelijk en vrolijk. Gezellige kroegjes en aardige mensen.

Dit is de trots van modern Malmö, een gedraaide toren.

Hier kun je heel ver weg ons hotel zien. Dat zijn de twee rechthoekjes net rechts van de boei. Erg tof om het te kunnen zien vanaf Zweden. Klik voor een groter exemplaar.

De Sontbrug van Zweden naar Denemarken. De trein rijdt een stuk onder de auto’s op de brug en deels door een tunnel.

De ondergaande zon

Tot zover deel 4 van onze Kopenhagen reis. Nu volgt er alleen nog deel 5, met ons bezoekje aan de kroonjuwelen van Denemarken en de Carlsberg brouwerij.

Related posts:

1. Kerst in Kopenhagen: Deel 5
2. Kerst in Kopenhagen: Deel 3
3. Kerst in Kopenhagen: Deel 2

De dierentuin van Kopenhagen is nog wat ouderwets. De dieren hebben hokken en de natuurlijke habitat is weinig nagemaakt. Gelukkig beseffen ze dat ze daarin moeten ontwikkelen en ze zijn druk aan het verbouwen om de leefruimtes van de dieren te verbeteren.

Stiekem was het leukste van de dierentuin alle schattige kinderen die in ski-pakjes liepen. Die zijn hip in Denemarken, of normaal dat kan ook. Wij vonden ze geniaal schattig. Net kabouters, zeker omdat sommigen er een puntmutsje bij hadden.

Een brullende, streng kijkende leeuw! Ik vond hem leuk.

Stinkerds…

De ijsberen waren een beetje zielig. Een raar hok, geen water om te zwemmen, klein en ze keken zo sip. Gelukkig hebben ze wel een kerstboom gekregen…

Er zaten bruine beren, erg actieve bruine beren. Drie jonkies en een mama, moeilijk te fotograferen als ze aan het spelen zijn.

Een olifantje. Hij had volgens mij wat last van zijn darmen want hij liep moeilijk te doen en na 10 minuten kwam met er toch een lading plas en poep uit. Wel grappig om te zien.

Deze vinden elkaar lief, of juist absoluut niet. Is het knuffelen of probeert de een de ander te wurgen?

Deze vond ik leuk. Er hingen een paar dode konijnen bij de boskatten zodat ze er naar moesten springen om ze te eten. Helaas wilden ze niet springen toen wij er stonden, ook al deden ze af en toe alsof.

Tot zover aflevering 3 van de vakantie naar Kopenhagen. In aflevering 4 de foto’s van ons uitstapje naar Malmö in Zweden waar ik mijn verjaardag vierde.

Related posts:

1. Kerst in Kopenhagen: Deel 5
2. Kerst in Kopenhagen: Deel 4
3. Kerst in Kopenhagen: Deel 2

Gelukkig hadden we goed weer en hebben we genoten van de kleurige huizen van Nyhavn, nu een chique plek voor restaurants maar vroeger populair bij zeelieden om de bordelen en kroegen. Er liggen super mooie gerestaureerde schepen in de haven en de huizen zijn 300 jaar oud. Pittoresk: check!

Vervolgens zijn we over de havenpromenade gelopen waar we wat mensen in kajaks tegen kwamen. Gekke mensen, wie gaat er nou met 5 graden in het water liggen met een kajak. In de haven liggen nog wat maritieme schepen, een onderzeeër en langs de kade staan natuurlijk pakhuizen.

Een omweg langs een mooi kerkje en een beeld van iets wat ik niet weet wat het is. Echt ik moet voortaan eens op bordjes gaan lezen wat ik op de foto zet. Hierna zijn we naar de zeemeermin gegaan. De kleine zeemeermin is het zeker want groot is ze niet. Populair wel! Wat een hoop mensen! En ze willen allemaal met de zeemeermin op de foto. We hebben even naar de massahysterie blijven kijken om ons te vermaken om een rare Française die dacht dat niemand haar kon verstaan en zichzelf zo behoorlijk voor schut zette. Met haar naaldhakjes op de gladde stenen. Ik hoopte zo dat ze in het water zou donderen.

Na de zeemeermin zijn we met de waterboot naar Christianhavn gegaan. Een beetje apart, vies en niet zo speciaal als dat ze in het reisboekje zeiden. De dure buurt vond ik wel leuk om te zien, mooie boten, mooie huizen, prachtige inrichtingen. Wauw gewoon.

Het eten op deze kerstdag was een teleurstelling. We gingen naar een grillrestaurant in het Marriott Hotel waar we ontvangen werden door een slijmerige ober. Hij begon ons meteen een wijnarrangement aan te praten die we niet wilden, daarna was hij opeens minder slijmerig. Vreemd. Het eten viel tegen, terwijl het behoorlijk duur was. Stefan had een stuk vlees wat voor de helft uit vet bestond en mijn kipfilet had geen smaak. Erg jammer, zeker voor een kerstetentje.

Tot zover deel 2 van onze reis naar Kopenhagen. In de volgende aflevering ons uitstapje naar de dierentuin van Kopenhagen! Uiteindelijk komen er wel 5 afleveringen ben ik bang. Minder kan ik er niet van maken, veel foto’s en nog meer verhalen. Kun je het niet aan, dan… heb je pech!

Related posts:

1. Kerst in Kopenhagen: Deel 5
2. Kerst in Kopenhagen: Deel 4
3. Kerst in Kopenhagen: Deel 3

De bestemming deze keer werd Kopenhagen. Een dure bestemming maar met de hulp van opa werd het allemaal betaalbaar.

We zijn met de City Night Line (shitty night line zoals wij het noemen ;) ) naar Kopenhagen gegaan. Met berichten over horrorwinters en met de gedachte aan vorig jaar waarbij er een hoop vluchten gecanceld werden, leek mij dat een veilige keuze. We hebben voor een luxe 2 persoonsslaapcompartiment gekozen waarbij we een eigen toilet/douche hadden in de trein. ‘s Ochtends kregen we ook nog een lekker ontbijt in de trein. De bedden werden weggeklapt en floeperdefloep opeens waren er drie stoelen. Geniaal.

We kregen wijn in de trein, die we niet opgedronken hebben. Op de terugweg konden we kiezen tussen wijn en champagne en hebben we champagne gekozen. Deze staat nu hier thuis.

Het slapen in de trein ansich gaat best goed. Ik had wat moeite met in slaap komen maar dat kan ook gekomen zijn door het koffieboontje wat ik per ongeluk opgegeten had. Stefan heeft als een roos geslapen boven in het stapelbed, maar die slaapt sowieso makkelijker dan ik.

Met de trein over het water, indrukwekkend.

Eenmaal aangekomen in Kopenhagen, na 14 uur treinen, zijn we naar het hotel gegaan. Altijd moeilijk op het begin, uitzoeken welke bus/metro je kunt nemen en hoe je kaartjes moet kopen. Met de bus zijn we naar ons hotel gegaan wat net buiten de stad lag. Het grootste hotel van Kopenhagen, wel 23 verdiepingen en onze kamer lag op de 20e verdieping. Uitzichtje! Wel een beetje eng op het begin.

Het nadeel van de treinreis werd op dat moment duidelijk. Ik had namelijk het gevoel dat het hele gebouw bewoog. Ik dacht eerst dat ik het voelde bewegen in de wind maar uiteindelijk bleek dat ik door de treinreis zo’n maf gevoel had. Een beetje zoals je je kunt voelen wanneer je een tijdje op zee geweest bent en dan weer op het vaste land komt. De hele dag heb ik daar nog last van gehad, alsof ik stomdronken was.

Het raadshuis

Na het inchecken bij het hotel zijn we met de metro naar het centrum gegaan om daar wat lukraak rond te wandelen. Het was rustig, kerstavond immers, maar wel gezellig. Uiteindelijk bij een restaurant neergestreken waar we gereserveerd hadden. Onze ervaringen met vakanties tijdens kerst hebben ons geleerd dat we er niet vanuit mogen gaan dat restaurants open zijn met kerstavond en kerst. Thuis reserveren is een must en blij toe dat we dat gedaan hadden want er was niet veel geopend.

Genoten hebben we van onze steak. En Stefan van zijn dure biertje en ik van mijn halve liter cola light, oef!

Daarna was het alweer tijd om naar huis, het hotel dus, te gaan. Vroeg het bed in zodat we fris en fruitig de volgende dag op konden staan.

In het volgende deel, onze wandeling naar de wereldberoemde zeemeermin.

Related posts:

1. Kerst in Kopenhagen: Deel 5
2. Kerst in Kopenhagen: Deel 4
3. Kerst in Kopenhagen: Deel 3

Het is niet bijster origineel, een blog over het afgelopen jaar. Maar omdat dit jaar me toch wel wat hoogte- en dieptepunten gegeven heeft, wil ik er bij stil staan.

• Het belangrijkste is dat ik dit jaar mijn diploma behaald heb. Ik heb er wat langer over gedaan door omstandigheden, maar met doorzetten en niet opgeven heb ik toch de eindstreep behaald. Ik hoop begin 2012 het echte papiertje op te mogen halen.

• Wat heb ik nog meer gedaan dit jaar. Voor het eerst zijn we op vakantie gegaan naar een vakantiehuisje. Voor mij is dat de ultieme manier van vakantie vieren. Lui, uitrusten, lezen en genieten in een huisje in een vreemde omgeving.

• We hebben op de valreep een auto gekocht in 2011. Met vrienden die in Delft wonen, familie in Rotterdam en Rijswijk en hopelijk straks een eigen baan, is fijn om wat meer eigen vrijheid te hebben. En voor mijn moeder en broertje is het natuurlijk prettig om ons niet telkens op te halen, en hun auto aan mij uit te lenen.

• Onze vis Henk overleed na enkele jaren in ons midden gezwommen te hebben. Dat was een minder punt in 2011, maar met het overlijden van Henk kwam er een boekenkast en grotere bank in de woonkamer.

• Twee van mijn vrienden gingen trouwen. Ik vond het heel fijn en speciaal om er bij te mogen zijn maar het blijft wel raar. ;)

• Een ander minpunt aan 2011 was het overlijden van mijn opa. Mijn laatste grootouder. Het valt me nog steeds wel wat zwaar dat hij er niet meer is, meer dan ik van mijn nuchtere zelf verwacht had. Soms rij ik langs het bejaardenhuis en dan voel ik me schuldig dat ik niet op bezoek ga. Of ik wil aan mijn moeder de standaard vraag stellen ‘hoe is het met opa’. Het feit dat ook zij er nog moeite mee heeft raakt me.

• In 2011 ben ik begonnen met sporten. Ik begon met 1 á 2 keer in de week en dat kostte me veel moeite. Het motiveren was een heikel punt maar met lieve en leuke begeleiders op de sportschool en natuurlijk de steun van twitter en facebook is het me gelukt om het vol te houden. Zo goed vol te houden dat ik nu 3 á 4 keer in de week op de sportschool te vinden ben en er een leuke band op bouw met de mensen daar.

• Ik ging weer eens in het vliegtuig in 2011, en kwam er achter dat mijn vliegangst alleen maar toegenomen is. Stefan zijn hand fijngeknepen in het vliegtuig voor een vlucht van nog geen 2 uur. Toch ben ik blij dat ik het gedaan heb en ik heb mezelf toegezegd dat mijn angst er mag zijn maar dat ik in de toekomst deze wel aan moet pakken. Het flitsbezoek aan München was wel een toffe ervaring van 2011. Stefan aan het werk en ik in mijn eentje de stad ontdekken, toch doe ik dat liever samen.

• Mijn fotograag-kunsten (nee dat is geen typefout) heb ik verder ontwikkeld in 2011. Ik heb mijn camera vaak meegenomen op wandelingen en heb mezelf uitgedaagd om evenementen als de Nijmeegse Vierdaagse te fotograferen. In 2012 ga ik mezelf hierin verder ontwikkelen, want ik ga een fotografie cursus doen.

• De twittervriendschap van 2010 groeide in 2011 uit tot een echte reallife vriendschap. Ik heb het natuurlijk over @snoeshi, die laat zien dat ik toch wel vriendschappen met vrouwen kan onderhouden. ;)

In 2012 zijn er zeker doelen die ik wil behalen. Goede voornemens zijn het niet echt, het zijn dingen waar ik al een lange tijd naar uitkijk zoals:

• Een baan als Maatschappelijk Werker. Het is niet eenvoudig op dit moment om een baan te vinden in deze branche. Toch hoop ik in 2012 de kans te krijgen om mezelf verder te ontplooien. Ik heb er namelijk ontzettend veel zin in om te werken.

• Starten met een fotografiecursus. Ik kijk al anderhalf jaar uit naar het starten van deze cursus maar ik ‘mocht’ dit pas van mezelf wanneer ik mijn diploma behaald heb. Het is nu zover dus in januari ga ik hiermee starten.

• Uitstapjes maken in Nederland. Met een auto komt meer bewegingsvrijheid en er zijn nog veel plekjes in Nederland die ik graag wil bezoeken en bewandelen. Daar krijg ik in 2012 de kans voor.

• Bezoekjes en koffie-dates met leuke mensen. Ik wil op bezoek bij Maaike, van Boozyshop natuurlijk. Die zo gek is om in de provincie Zeeland, aka verweggistan, te wonen. Ik ga koffiedaten met Zelia, met de prachtige naam. Op bezoek bij een oude vriendin van de middelbare school die ik al jaren niet gezien heb. En appelgebak eten met Rachel natuurlijk.

Ik wens iedereen een goede en veilige jaarwisseling. En voor iedereen wil ik het volgende meegeven voor 2012: Blijf wie je bent, en wordt nog beter.

Related posts:

1. Reading Challenge 2011
2. Vasten 2011
3. Reading Challenge 2011