Chagrijnig qua term zal ongetwijfeld bij iedereen erg bekend zijn. Bij mij niet minder want als ik ergens goed in ben, is het wel chagrijnen. Ik heb talloze excuses om chagrijnig te zijn: te weinig slaap, nog niet gegeten, nog geen koffie gehad, moe, tijd van de maand et cetera et cetera.
Van dit woord zie ik veel verschillende schrijfwijzes. Hoewel ik vrij zeker was dat mijn schrijfwijze de juiste was, helemaal zeker was ik er ook niet van.
Dus ben ik het gaan op zoeken en wat blijkt, er zijn twee juiste schrijfwijzes.
Volgens de website OnzeTaal is zowel chagrijnig als sacherijnig goed. Het verschil is dat sacherijnig als volkstaal gezien wordt en chagrijnig dus als… computertaal? robottaal?. ;)
Ikzelf schrijf altijd chagrijnig, daarvoor schreef ik het van als chagerijnig, een combinatie tussen de bovenstaande twee.
Hoe schrijf/schreef jij chagrijnig?
Gerelateerde posts:
Effe lekker chagrijnen op zijn tijd moet kunnen hoor! Ik schreef/schrijf het ook als chagrijnig. Die andere schrijfwijze ziet er een beetje gek uit ;)
tja wie is er niet eens in de zoveel dagen chagerijnig:) de andere voor van het woord ken ik niet, het eerste gedeelte sache(r) doet me alleen denken aan een sachertaart
Sjacherijnig staat in mijn grijze woordenboek…
He jakkie, chagrijnig zijn is niet leuk. O ja, ik schreef het altijd al als chagrijnig. Ik zie ook vaak dat mensen chagErijnig schrijven. Zal wel spreektaal zijn, want zo zeg je het ook. :)
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door ioon, ioon. ioon heeft gezegd: Nieuw blogje: Chagrijnig http://bit.ly/cA5CxV [...]
Sinds ik weet dat het chagrijnig is ben ik het zo gaan schrijven.. Maar stiekem vond ik chagerijnig veel logischer en mooier haha!
En volgens mij is iedereen op zijn tijd wel eens lekker chagerijnig :-P
Ik schrijf het eigenlijk nooit, maar toch chagerijnig denk ik. Zeg wel vaak sacherijnig.
Haha! Dat meen je niet. Ik schrijf het dus blijkbaar áltijd fout. Ik dacht serieus dat het gewoon “chagerijnig” was. Maar het moet dus zonder die E er tussen. Weer wat geleerd :D
Ik schrijf ook altijd ‘chagrijnig’. Het is afgeleid van het Franse ‘chagrin’ dus vandaar de spelling denk ik :-)
Ik schrijf het ook altijd als chagrijnig. Zonder E wist ik dan weer wel :). Maar die andere optie met de S vind ik er ook niet echt uit zien…