Op pad

Window-Shoppen

Afgelopen zaterdag gingen Stefan en ik op pad om ons te oriënteren op kinderwagens en de Ikea mogelijkheden.

Het leek mij prettig om vroeg in de zwangerschap al een oriëntatie ronde te doen zodat we op de hoogte zijn van de mogelijkheden zonder dat een verkoper op mijn hormonen kan inspelen.

Ons eisenpakket is redelijk simpel. Een makkelijk in hoogte verstelbare kinderwagen voor de 25cm lengteverschil tussen Stefan en mij. We kwamen er al snel achter dat de kinderwagens sowieso niet gemaakt zijn voor lange mensen want de hoogste stand is nog steeds redelijk laag. Of gaan ze er gewoon vanuit dat toekomstige vaders er niet mee gaan lopen?

Al met al waren we in een half uurtje wel door de winkel. We zijn ook maar niet naar andere dingen gaan kijken want daar hebben we toch geen plek voor.

Na een welverdiende pauze bij een collega van Stefan zijn we naar de Ikea gereden. Altijd leuk de Ikea. We willen onze kledingkast in de slaapkamer gaan verkleinen zodat er plek is voor een babybedje dus we zijn gaan kijken naar andere deurtjes. Daarnaast een babybedje uitgekozen en gekeken hoe de hangende commode werkt. Allemaal handig en goedgekeurd. Hierna zijn we ook maar meteen vertrokken. Ik vind de Ikea geen winkel om nutteloos in rond te hangen, te druk en te veel kinderen.

 Babywagen

Regelen

En vandaag (Maandag) hadden we een afspraak bij de gemeente om de erkenning te regelen. (Ja Stefan wil nog steeds niet op mijn manier trouwen, dus ja dan maar niet hè). De vorige keer kon de beambte niet printen dus konden we niks tekenen. Deze keer was er weer een storing maar kon onze afspraak gelukkig wel doorgaan.

Beetje jammer was wel dat deze BABS geen voorbereidend werk gedaan had zoals de vorige. Dus er moest nog van alles ingetypt worden (wat moeilijk was voor haar), en gechecked worden (ook moeilijk). Ze was vervelend vrolijk met stomme grapjes die bij mij behoorlijk in het verkeerde keelgat schoten. Ze bleef maar benadrukken hoe belangrijk dit was en hoe speciaal dit moment was. Sorry maar het is een formaliteit en voor mij heeft het 0 waarde. Kon ze niet hebben helaas… Ondertussen heeft ze me nog 3 keer Ilona genoemd (terwijl mijn naam voor haar neus lag). Het is een wonder dat zowel zij als ik dat half uur overleefd hebben.

Na de erkenning een afspraak in het ziekenhuis. Urine was goed. Bloeddruk goed. Hartje mogen luisteren, dat maakt een hoop goed. Klonk weer heel leuk en regelmatig. Net een galopperend paardje. Over 2 weken hebben we de 20 weken echo en kunnen we weer kijken naar mini-viking.

De verloskundige in het ziekenhuis heeft ons ook meteen van een keuzemoment afgeholpen. Ik vroeg me af of ik in het kraamhotel kon bevallen maar ik moet sowieso bij hun in het ziekenhuis bevallen. Dus dat is fijn. Opgelost.

6 comments

  1. Soraya
  2. sjoerd

Trackback e pingback

No trackback or pingback available for this article

Leave a Reply