Een alles eter kun je mij niet noemen, ik hou namelijk niet van schaaldieren en ben ook geen fan van rijst en van paprika moet ik walgen. Ik vind mezelf wel een diverse eter en ik zal sowieso alles proberen voordat ik het afschrijf.
Stefan daarentegen is iets moeilijker met eten. Hij houdt niet zo van gepriegel, en ook niet zo van dingetjes die in je eten kunnen zitten. Kluiven en vis met graatjes is niet voor hem weggelegd. En laat ik dat nou geweldig vinden…
Omdat ik geen vervelende vriendin wil zijn schotel ik hem zelden tot nooit iets voor waar hij niet zo van houdt. Maar als ik dan de kans krijg om een lekker visje te eten, dan sla ik dat niet af. En aangezien Stefan met zijn werk uit eten ging, ging ik bij mijn ouders genieten van een heerlijk forelletje.
Dat wil zeggen, een forel met kop en staart en zelf ontleden. Ik vind dat leuk, eerst spelen met mijn eten en het dan opeten. En ik vind het ook leuk om zo precies mogelijk mijn vis te ontzien van zijn graatjes. Ook al blijft het altijd voorzichtig eten en met je tong goed voelen of er niet toch een graatje mee naar binnen schiet.
Heb jij weleens een vis met kop en staart op je bord liggen?
Gerelateerde posts:






















Haha, nee, nooit zo op mijn bord. Wat het dichtst in de buurt komt is makreel, die je nog met kop en staart in de supermarkt koopt, maar eerst uitpluist voordat je hem op je bord legt.
Maar ik moet zeggen dat ik nogal op Stefan lijk. Een vis ontleden heb ik niet zo’n problemen mee, maar bv. kippenpootjes daar moet ik echt niks van hebben. Ik houd trouwens ook niet van prutjes zoals bv. goulash als andere mensen het gemaakt, omdat ik dan niet precies weet wat erin zit. Als ik bij andere mensen eet heb ik het liefst gewoon een stuk vlees, aardappels en groenten.
Wij doen dat regelmatig met mooi weer, lekker forelletje op de barbecue :) Beetje citroen, zout en peper en smullen maar.
Nee, nog nooit eigenlijk!
Ja ze hadden vorig jaar van die lekkere vis bij de lidl, ook met kop en staart.
Ik heb ook een grandioze hekel om op deze wijze een vis te ontleden. Forel is lekker, maar die graten krijg ik de rambam van…
Is het heel erg om te zeggen; “Ik wil wel vis eten, maar dan moet het er niet meer uit zien als een beest?” ik krijg van dat soort dingen altijd de kriebels.
Nu ben ik geen echte vis eter, maar kluiven enz van kippenpoten vind ik ook altijd heerlijk. We eten het alleen bijna nooit omdat mijn broer niet van pielen houdt.
ja hoor, maar meestal geen forel. Op vakantie bestel ik wel eens dorade. Die vis vind ik het lekkerst als hij gewoon op de gril is klaargemaakt zodat ik hem daarna zelf kan ontleden ;) En er is nog zo’n vis die ik op die manier heerlijk vind maar dat is een dure witte vis waarvan ik de naam niet meer weet.
Toevallig heb ik gister en eergister ook forel gegeten, zelf gevangen nog wel haha! Niet uit de oven, maar van de barbeque.. ook echt een aanrader! Ik had de forel gevuld met kruidenboter, peper, zout, paprika-poeder, knoflook, lenteuitjes en tomaat.. kwartiertje op de bbq en hij is overheerlijk en botermals <3
Heerlijk! sliptong, zalm, gamba’s, sardientjes…ik vind alle vis lekker! En dat gepriegel heeft wel wat ja. Al kan ik ondertussen redelijk snel een vis ontleden hoor. Visbestek daarbij is trouwens heel handig, maar krijg je vaak niet in een restaurant.
Hahaha, ik heb dan echt geen honger meer als ik dat op mijn bord zie liggen.
Nee met kop/staart eet ik nooit vis.